De Haringvlietsluizen gaan toch op een kier

Haringvlietsluizen

Staatssecretaris Atsma vindt dat internationale verdragen Nederland verplichten mee te werken aan het openstellen van de Rijn voor migrerende vissoorten. Het besluit is in strijd met het regeerakkoord waarin van die openstelling werd afgezien.

De Haringvlietsluizen vormen als het ware de voordeur van het internationale rivierenlandschap, dat tot in Duitsland, Zwitserland en Frankrijk loopt. In 1999 spraken deze Rijnoeverlanden samen af de kwaliteit van de rivier te verbeteren. Frankrijk stopte met de zoutlozingen uit de kalimijnen, en samen met Duitsland en Zwitserland werden tientallen miljoenen euro's geïnvesteerd in infrastructurele werken als vistrappen om de visstand te verbeteren. Nederland beloofde de verbinding tussen de zee en de rivier te herstellen zodat vissen als zalm, zeeforel en steur weer rivieropwaarts kunnen zwemmen. Juist deze soorten worden bedreigd.

Het nieuwe kabinet van VVD en CDA zette vorig jaar plotseling een streep door het zogenaamde Kierbesluit. Daarmee werd 20 miljoen euro bespaard, terwijl er al vijftien miljoen euro in het project was geïnvesteerd.  Atsma gaf opdracht onderzoek te doen naar alternatieve vismigratie-routes via de Nieuwe Waterweg en het Hartelkanaal. Ook werd bekeken of de sluisdeuren niet kunnen 'klepperen', waardoor de vissen wel hun weg naar de rivier kunnen vinden, maar het achterland niet met brak water wordt belast. Beide opties bieden geen soelaas, concludeert Atsma.

Met de openstelling van de sluizen  waardoor de zilte tong van de zee de rivier kan intrekken, moeten nog wel compenserende maatregelen worden getroffen. De innamepunten van zoet water voor landbouw en industrie moeten oostwaarts worden verplaatst achter de denkbeeldige lijn tussen Middelharnis en de monding van het Spui. Ook moet drie hectare landbouwgrond worden aangekocht.

Atsma lijkt met zijn besluit eieren voor zijn geld te kiezen. Hij werd in november vorig jaar door Deltacommissaris Wim Kuijken gewaarschuwd dat eenzijdige opzegging van de samenwerking met de buurlanden 'juridische en economische consequenties' heeft. Ook stelde hij dat met een dicht Haringvliet de rivieren hun slib niet kwijt kunnen waardoor kostbare baggeroperaties nodig worden. Van de andere kant zijn de kosten van de open sluizen niet enorm, en de compenserende maatregelen al bijna afgerond.

Volgens ingewijden speelt ook de discussie over de Hedwige-polder bij deze beslissing een rol. In dat dossier probeert Nederland op alle mogelijke manieren onder de internationale verdragen uit te komen, terwijl nagenoeg dezelfde verdragen in de Kier-discussie een rol spelen. Als gebaar van goede wil zou het verstandig zijn in dit geval wél toe te geven aan internationale druk, omdat de uitstraling groot is, en de financiële consequentie gering.

Meer weten?
bel me op 020 6700054

Meer nieuws

/ Archief